Anneke spreekt één keer per twee maanden af met Diane
"Een keer in de twee maanden komt Diane een middag bij ons thuis. Diane zit in een rolstoel en heeft een verstandelijke handicap. Wij drinken een glas cola en gaan daarna samen naar het dorp. Vaak gaat mijn dochter ook mee en zij duwt de rolstoel.
Op een terrasje drinken wij weer een glas cola en eten er een lekkere moorkop bij. Als we weer thuis zij, mag Diane kiezen wat we die avond eten. Ze kiest eigenlijk altijd pannenkoeken! Daarna knuffelt ze nog even met de kat en voor we het weten is de middag alweer voorbij."
Petra is moeder van twee kinderen, tijdens schooltijden doet ze vrijwilligerswerk
"Elke week ga ik dinsdagmiddag naar het activiteitencentrum bij mij in de buurt. Meteen als ik binnen kom, komt Anne naar mij toelopen en pakt mijn hand. Anne heeft een matige tot ernstige verstandelijke handicap en kan niet goed praten. Toch weet ik precies wat ze bedoelt. Dit heeft wel even geduurd maar met de hulp van de beroepskrachten heb ik Anne toch nog best snel leren begrijpen.
Samen lopen wij naar de ruimte waar de andere cliënten al druk bezig zijn met papier-marché. Ik voel mij hier thuis. Ik steek meteen mijn handen uit de mouwen, terwijl Anne alweer geconcentreerd bezig is met haar werkstukje."
Karel is met pensioen en geniet van zijn vrije tijd. Toch wil hij wat blijven betekenen voor de medemens
"Ik kom bij Jan de woning binnen. Hij zit al op mij te wachten. Hij vraagt of ik een kop koffie wil, dan kan hij vast koffie gaan zetten. Ik ga eerst de kooi van de kanarie schoonmaken. Jan kan dit niet zelf omdat hij in een rolstoel zit en spastisch is. Terwijl Jan koffie zet, maak ik de kooi schoon. Ondertussen kletsen we over van alles en nog wat."
