Zorg op poten

Woensdagochtend kwart voor 10. Ik loop het activiteitencentrum (AC) de Wambeek in Velp binnen. Het is een gezellige drukte. Cliënten komen binnen en zoeken hun plekje. De laatste stoelen worden in een kring geplaatst en de koffie staat klaar. Het bordje met ‘niet storen’ hangt al aan de deur. Nog even en we gaan beginnen. Iedereen kijkt verlangend uit naar het bezoek van de dag: mijn elf maanden oude therapiehond in opleiding, Luna!

Luna en ik lopen stage bij AC de Wambeek. Luna is nog jong en mag nog veel leren. Na de zomer is ze klaar om gecertificeerd te worden als therapiehond en begin 2020 zal ze oud genoeg zijn om serieus aan het werk te gaan. In de tussentijd bezoeken we tweewekelijks AC de Wambeek. Dat vinden de cliënten gezellig én het heeft een positief effect op hen.

Blij en verwachtingsvol

Die woensdagochtend loopt Luna rustig kwispelend en onderzoekend samen met mij de ruimte binnen. De gezichten van de cliënten zijn blij en verwachtingsvol. Ik zie dat sommigen erg hun best doen niet gelijk op te springen en Luna te aaien en te knuffelen. Om de ochtend voor iedereen goed te laten verlopen, hebben we daar spelregels over afgesproken. Iedereen houdt zich daar goed aan.

Zijn lach spreekt boekdelen

Samen met Luna ga ik langs alle cliënten voor een persoonlijke begroeting. Cliënten mogen een snoepje geven, haar even aaien of vragen om een pootje. Vaak worden er vragen gesteld of vertellen cliënten spontaan dingen die op dat moment voor hun belangrijk zijn. De verschillende reacties van cliënten zijn mooi om te zien. Rosa schatert het uit als Luna in haar buurt komt. Ze vindt het spannend maar ook erg leuk. Normaal gesproken heeft ze veel moeite met overgangen en drempels. Maar niet als Luna er is. Dan stapt ze zonder twijfel over de drempel heen naar Luna toe. Iedere sessie zien we haar vrijer en opener worden.

Mary heeft door haar ziektebeeld weinig mimiek waardoor emoties moeilijker waarneembaar zijn. Op het moment dat ze een-op-eencontact heeft met Luna zie je een duidelijke lach op haar gezicht verschijnen.

Ramon heeft ernstige spierspasmen en zit in een rolstoel. Luna zit naast hem op een verhoging. De eerste minuten helpen wij hem met een brokje geven aan Luna, dit lukt hem niet zelf. Na een tijdje zie je dat zijn spieren zich ontspannen en dat hij zelf een brokje in zijn hand kan houden. De lach op zijn gezicht die volgt spreekt boekdelen!

 

Samen leren

Ondertussen let ik op Luna of ze het nog wel leuk vindt, hoe vermoeid ze is van de aandacht en indrukken, en of ze een pauze nodig heeft. Samen met cliënten die dit kunnen en leuk vinden, benoemen we wat we zien in het gedrag van Luna. Soms koppelen we dat terug naar ons eigen gedrag en houding.

Ik zet 3 pionnen neer en verschillende cliënten mogen dit parcours om de beurt met Luna lopen. Samen met begeleider Anja heb ik deze opdracht bedacht. De cliënten concentreren zich; ze passen hun houding en stem aan op Luna. We leren veel van elkaar door naar elkaar te kijken en het daarna samen te bespreken.

Ontspannen

Als ik aan het eind van de ochtend vraag hoe iedereen het vindt, krijg ik alleen maar positieve reacties. “Ik vind het fijn als Luna naar me toekomt. Ik ontspan me, mijn spieren worden warm en bewegen makkelijker. Ik ben niet meer bang, ook niet als ik een andere hond tegenkom,” vertelt een cliënt. Van collega’s van AC de Wambeek hoor ik later dat de effecten van Luna’s bezoek in de middag nog zichtbaar waren. Sommige cliënten zijn meer ontspannen en rustiger dan anders.

Na het ochtendbezoek springen Luna en ik moe maar voldaan de auto in. Luna zucht diep en valt in slaap. Ik rij met een glimlach naar huis. Tot over 14 dagen, dan doen we het nog eens over!

Monique Middelhoven, begeleider bij Siza, Hondenbegeleider AAI/DOI

Foto's door Monique van de Laar
De namen van cliënten zijn gefingeerd

(1-5-2019)

Nieuwsbericht

Lees verder
  • Lees verder

    Het beste voor de kleine: nieuw moeder en kind huis Siza in Renkum

    In november heeft Siza samen met 8 moeders intrek genomen in het nieuwe moeder en kind huis aan de Dorpsstraat in Renkum. Begeleider Patricia verhuisde met hun mee: “dit zijn moeders die met hun kindje in de wagen naar het dorp wandelen en daarvan genieten. Het zijn lieve meiden, ze bedoelen het goed en ze willen het goed doen. Ze willen knokken voor hun kind.” (1-11-2019)

  • Lees verder

    Inloopochtend omgaan met de gevolgen van hersenletsel in Teuge

    Op zaterdag 2 november 2019 is er van 10.00 uur tot 12.00 uur in Teuge een informatieochtend over het omgaan met de gevolgen van NAH in het dagelijks leven. Ook is er aandacht voor de achtergronden van NAH en het behandelingsaanbod van Siza. (25-10-2019)

  • Lees verder

    Congres ‘Samen werken aan waardig leven’ is start van nieuwe beweging in de gehandicaptenzorg

    Om het gesprek over het waardigheidsparadigma in de sector op gang te brengen, organiseert Handicap Experience het congres ‘Samen werken aan een waardig leven’. (8-10-2019)

  • Lees verder

    Zorgprofessionals van een bepaald type: meld je hier!

    Afgelopen voorjaar ‘stapte ik over’; ik verruilde de verpleeghuiszorg voor de gehandicaptenzorg. Op de Sizalocaties Verdiplein en Mahlerstraat in Tilburg ging ik een nieuwe uitdaging aan. En wat voor een: na een periode van onzekerheid, veel nieuwe gezichten en teamwisselingen zijn de 9 bewoners van het Verdiplein toe aan ‘stevige’ zorgprofessionals die blijven! En die begeleiders, verzorgenden en verpleegkundigen, die vind je niet zo 123. Daarom pakken we de werving van nieuwe collega’s voor deze locatie ook eens ‘anders dan anders’ aan. (8-10-2019)

  • Lees verder

    ‘Onze’ Geraline Leusink in het nieuws door oratie, mensen met VB overlijden onnodig

    Mensen met een verstandelijke beperking krijgen niet de juiste zorg en soms een verkeerde medische behandeling. Daardoor overlijden mensen met een verstandelijke beperking in Nederland gemiddeld 16 jaar eerder dan mensen zonder die beperking. Dat zegt Geraline Leusink, medisch directeur van Siza in RTL Nieuws. (7-10-2019)

  • lees verder

    Droom waargemaakt: Thom rijdt in een échte bedrijfsauto

    Het begon allemaal met een scooter. Cliënt Thom bracht post naar verschillende locaties van Siza in Velp. Na enkele jaren breidden zijn diensten voor Siza uit en daarmee ook zijn vervoersmiddel. Met een 45 km auto reed Thom voor onder andere Speelstoet, een speelgoedwinkel zonder kassa voor gezinnen die weinig te besteden hebben. Voor Thom een droomklus. Toch was er nog die ene wens: zijn rijbewijs halen. Een aantal stichtingen geloofden in Thom en zij maakten het mogelijk, net als de échte bedrijfsauto waarin hij nu rijdt! (7-10-2019)

  • Week van de Afasie

    Eerste week van de afasie: mensen van Siza in het nieuws

    Van 5 tot en met 11 oktober wordt de eerste landelijke week van de Afasie georganiseerd, bedoeld om de onbekendheid over deze taalstoornis weg te nemen. Siza doet ook mee aan deze week en daar springen de media op in. (1-10-2019)

  • Lees verder

    Innovaties in de zorg op Innovate Experience Arnhem

    Benieuwd naar de zorg van de toekomst? Kom op zaterdag 5 oktober naar de Innovate Experience tijdens het Innovate Festival Arnhem! Innovate Health, een initiatief van Rijnstate, Academy Het Dorp en Siza, is ook van de partij. Inmiddels hebben ook Klimmendaal en Driegasthuizengroep zich bij de samenwerking aangesloten. Met Innovate Health laten we gezamenlijk zien wat in Arnhem gebeurt op het gebied van technologische innovaties in de zorg. (27-9-2019)

  • Lees verder

    Informatieochtend niet-aangeboren hersenletsel in Arnhem

    Jaarlijks lopen naar schatting 140.000 mensen hersenletsel op, door ziektes of ongelukken. Er zijn goede programma’s om mensen met dit niet-aangeboren hersenletsel (NAH) te leren omgaan met hun beperkingen, maar helaas zijn die vaak onbekend, ook bij verwijzers. (23-9-2019)

  • Lees verder

    Vrijwilliger Astra krijgt net zoveel terug als ze geeft

    Om in conditie te blijven wandelt Astra graag van haar woonplaats Velp naar Arnhem. Maar in je uppie lopen vindt ze maar saai, dus zocht ze een wandelmaatje. Door een advertentie van Siza kwam Astra in contact met Levinia, die het syndroom van Down heeft. Ruim drie jaar later hebben Astra en Levinia dankzij hun wandelingen zo’n bijzondere band dat Astra er zelfs een vrijwilligersprijs mee won. (22-7-2019)

Rendertime:0.224seconds(Logging enabled)