Week van de Afasie: ooit rijdt Eduard weer op zijn Honda

Van 10 tot 17 oktober 2020 wordt voor de tweede keer De Week van de Afasie georganiseerd. Afasie is een taalstoornis als gevolg van hersenletsel. Mensen met afasie hebben in meer of mindere mate moeite met spreken, lezen, schrijven en taalbegrip. Per jaar krijgen 30.000 mensen afasie, toch is het onbekend en om die onbekendheid weg te nemen is er dus De Week van de Afasie, waarvan 'hersenprofessor' Erik Scherder ambassadeur is. Hieronder het verhaal van Eduard van Loon uit Valburg. 

 Twee jaar geleden stapte de toen 58-jarige Eduard van Loon voldaan van zijn klassieke Trialmotor in Koblenz. Hoewel de Eurocupwedstrijd waaraan hij zojuist had deelgenomen nog niet helemaal verreden was, wist hij zich nu al verzekerd van een podiumplek. Hij wilde zijn helm afzetten en merkte tot zijn stomme verbazing dat zijn rechterhand het niet meer deed. Daarna ging het licht uit.   

Een week later werd Eduard wakker in het ziekenhuis in Koblenz. Met zijn vrouw en twee kinderen om zijn bed. Vanwege een ernstige hersenbloeding deed zijn hele rechterkant het niet meer. Toen hij zijn mond opendeed om te vragen wat er aan de hand was, rolden er alleen maar wat vreemde klanken uit. Helaas had hij ook afasie als gevolg van de hersenbloeding.  

Eduard: “Het drong langzaam tot me door wat er met me was gebeurd, pas toen ik ging revalideren op Klimmendaal in Arnhem kwam het besef dat ik in een rolstoel zat, niet meer kon lopen en praten. En tuurlijk had ik verdriet, maar ik dacht ook meteen: het is niet anders. Ik wilde per se weer leren lopen. Vijf maanden woonde ik intern op Klimmendaal, mijn vrouw kwam me bijna elke dag opzoeken vanuit Valburg.’' 

Progressie 
‘'Na een half jaar kon ik weer lopen en dat had eigenlijk niemand verwacht. En ik kan ook mijn rechterarm en hand weer bewegen, hoewel nog lang niet optimaal. Ik oefen nog elke dag om beter te leren bewegen en er zit nog steeds progressie in, dat motiveert enorm."

Afasiecentrum Arnhem
Hoewel Eduard op Klimmendaal ook begon met opnieuw leren praten en schrijven, schoot dat niet echt op. Hij kon zijn eigen naam niet eens meer schrijven. ‘'Gelukkig begreep ik wel alles en lezen gaat ook goed. Bij mij was het dus vooral het praten en schrijven.” Hij werd gewezen op het Afasiecentrum van zorgorganisatie Siza in Arnhem. Toen hij daar terecht kwam, ging het snel.  

‘'Ik ga twee keer per week naar Arnhem en praat dan veel met andere mensen die afasie hebben en ik oefen, oefen en oefen met de gespecialiseerde behandelaren van Siza. Vooral met praten ging ik heel snel vooruit, met schrijven doe ik er nog steeds lang over om een zin op papier te krijgen. Maar het lukt, ik heb veel aan het Afasiecentrum, het gaat echt de goeie kant op.’'  

Ooit
Eduard stelt zich doelen waaraan hij elke dag werkt. Een paar zijn er al gelukt, maar het belangrijkste moet nog komen. “Trial is de Hoge School van de motorsport, het komt allemaal aan op de techniek van de rijder, je moet je motor perfect kunnen beheersen. Ik rij al sinds mijn twaalfde, Trial is echt mijn grote passie. Dankzij de motor heb ik een enorm doorzettingsvermogen, ‘het lukt niet’ bestaat niet bij mij. Ik denk ook dat de motorsport mij heeft geholpen bij de revalidatie.’'  

‘'Toen ik die hersenbloeding kreeg hebben bevriende rijders mijn Honda uit 1983 naar huis gebracht, dat doet me veel. Ik had vlak voor het ongeval een andere Honda gekocht die helemaal uit elkaar lag en die heb ik nu opgeknapt, ik sleutel veel. Maar ik verlang naar het echte werk, ik wil en zal weer op de motor stappen. Op hoog niveau rijden kan ik vergeten, maar wie weet lukt wit me wel, dat is het makkelijkste niveau. Ik had gehoopt deze zomer alweer te rijden, maar dat is niet gelukt, de coördinatie van mijn rechterhand is nog beroerd. Ik heb mijn grenzen nu verlegd naar ooit. Ik weet niet precies wanneer, maar ooit rij ik weer op mijn Honda.’' 

Meer informatie over het Afasiecentrum in Arnhem vind je hier. Meer informatie over de Week van de Afasie is te vinden op www.afasienet.com. Het verhaal van Eduard verscheen ook op de website van De Gelderlander.

(8-10-2020)

Verhaal

Lees verder
  • Lees verder

    Gunning integrale ambulante jeugdhulp Achterhoek

    De Achterhoekse gemeentes gunnen Siza de integrale ambulante jeugdhulp (IAJ) in de regio Achterhoek. Dit betekent dat Siza mag doorgaan met de ambulante begeleiding en behandeling in de gemeentes: Aalten, Bronckhorst, Berkelland, Doetinchem, Montferland, Oost Gelre en Winterswijk. (25-5-2022)

  • Lees verder

    Ronald heeft NAH: "Het leven is goed"

    Ronald’s collega’s dachten 10 jaar geleden dat hij een grapje maakte toen hij ineens niet meer aanspreekbaar was. Zelf wist hij gelijk: dit is niet goed. Op zijn 42e kreeg Ronald meerdere beroertes. Hoewel hij kampt met afasie en de fysieke gevolgen van zijn niet aangeboren hersenletsel, is het leven goed: “ik heb niks te klagen.” (18-5-2022)

  • Lees verder

    Europese Dag van de Beroerte: 'Het went, maar af en toe ook niet.'

    Een leuke fulltime baan, een druk sociaal leven, het bezoeken van festivals en uitgaan. Toen was er het herseninfarct dat dat allemaal in één klap veranderde.  Zestien jaar geleden overkwam het de 50-jarige Claudia Reuvers uit Arnhem. ,,Ik moest het voor mezelf verwerken. Het is levend verlies en rouw.” (10-5-2022)

  • Lees verder

    Vandaag opent de Technotheek de deuren

    Wist je dat er tegenwoordig allerlei technologische hulpmiddelen beschikbaar in de zorg? Technologie speelt natuurlijk een steeds grotere rol in ons leven, dus ook in de zorg. Om medewerkers, cliënten en verwanten op laagdrempelige wijze kennis te laten maken met technologische hulpmiddelen, hebben we bij Siza een uitleenservice ontwikkeld via onze Technotheek. Kom vandaag een kijkje nemen! (12-4-2022)

  • Lees verder

    Na moeilijke jaren de juiste plek gevonden

    Toen de 33-jarige Kelvin in 2015 met een Wajong uitkering bij het UWV terechtkwam had hij niet durven denken dat hij nu een vast contract heeft bij een onderneming waar hij zo goed op zijn plek zit. Het was af en toe een pittige weg, maar mede dankzij de juiste mensen die op zijn pad kwamen, werkt Kelvin inmiddels alweer een jaar met veel plezier bij Niels en Rianne van het ambachtelijke zeepatelier Botma & Van Bennekom aan de Sonsbeeksingel in Arnhem. (11-4-2022)

  • Lees verder

    Voorlopige gunning integrale ambulante jeugdhulp Achterhoek

    Siza heeft bericht ontvangen van de Achterhoekse gemeenten dat de voorlopige gunningsbeslissing is dat Siza de werkzaamheden jeugdhulp continueert. Dit betekent dat Siza in principe kan uitzien naar een nieuw meerjarig contract per juli aanstaande. (22-3-2022)

  • Lees verder

    "Ik heb innerlijke rust gevonden"

    Christianne (53 jaar) kreeg op 48-jarige leeftijd een hersenbloeding. De eerste periode van haar herstel had ze niet door dat ze te kampen had met de onzichtbare gevolgen van niet-aangeboren hersenletsel. Aan Hersenz vertelt Christianne hoe zij dankzij Siza en Hersenz opnieuw zelfvertrouwen en innerlijk rust heeft gevonden. (18-3-2022)

  • Lees verder

    Lisa is ‘gewoon Lisa’ dankzij eigen appartement

    De 28-jarige Lisa heeft droge humor, is een doorzetter en naar eigen zeggen een beetje gek. Sinds een jaar woont ze op zichzelf bij Siza in de Schorpioenstraat in Apeldoorn. Een mooie prestatie, want Lisa heeft de ziekte van Gaucher. Zelfstandig wonen is voor haar niet zo vanzelfsprekend als voor veel van haar leeftijdsgenoten. Met hulp van de begeleiding van Siza en haar robotarm, lukt het haar om zo zelfstandig mogelijk te leven. (16-3-2022)

  • Lees verder

    NAH met 29 jaar: 'Alles heeft een reden'

    Sato Okoro is pas 29 jaar, maar over zijn tumultueuze leven valt een roman te schrijven. Met als dieptepunt een sprong van het balkon, waar hij Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) aan overhield. Nu probeert Sato zich terug te vechten, met hulp van hersenletselspecialisten van zorgorganisatie Siza. (15-3-2022)

  • Lees verder

    Trainen om weer thuis te wonen

    “Je moet het trainingshuis zien als een verlengde van de revalidatie, een aanvullend zorgconcept op de revalidatiebehandeling. In Tilburg bestaat het trainingshuis al zeker 10 jaar en hebben we de afgelopen jaren gewerkt aan het professionaliseren van het concept. Voorheen was het bijvoorbeeld leidend vanuit de cliënt: wat wil de cliënt? Nu kijken we, in overleg met de cliënt, met diverse behandelaren vanuit professioneel oogpunt naar de mogelijkheden.” (14-3-2022)

Rendertime:0.335seconds(Logging enabled)