‘Mijn hersenletsel is een cadeau waardoor ik mezelf leer kennen’

Willy Zock (65) uit Duiven heeft zichzelf aangeleerd altijd door te pakken. Dus toen de rechterkant van haar hoofd vijf jaar geleden opeens heel erg pijn ging doen, besloot ze maar eens vroeg naar bed te gaan. De volgende dag had ze een ‘dood gevoel’ in de hele rechterkant van haar lichaam. Alles was stijf en het leek wel alsof er mieren door haar lijf liepen. De huisarts vond dat er niks aan de hand was. Pas vijf weken later werd er een herseninfarct geconstateerd.

Willy is een mondig, ‘'met mij is er niks aan de hand’' type. Waarschijnlijk daarom gebeurde er na de ontdekking van het herseninfarct nog niks. Terwijl Willy amper meer kon functioneren. In de kantine van IKEA in Duiven, waar Willy werkt, somde ze op een dag haar klachten op. Een collega vertelde dat haar moeder precies hetzelfde had en al maanden revalidatie kreeg. Pas 17 maanden na het infarct ging daardoor het revalidatieballetje voor Willy rollen.

Allermoeilijkste en allermooiste

Bij revalidatiecentrum Klimmendaal in Arnhem leerde Willy in vier maanden opnieuw wandelen, fietsen en traplopen. Ze probeerde weer aan het werk te gaan bij IKEA en kwam bij de kassa een kennis tegen die bij het Regionaal Expertise Centrum (REC) van zorgorganisatie Siza in Arnhem werkt. In dat centrum leren mensen met niet aangeboren hersenletsel omgaan met hun beperkingen. Want dat is het allermoeilijkste, maar ook het allermooiste ‘proces’, merkte Willy toen ze eenmaal de stap over de drempel van het REC in Arnhem had gewaagd.

Leven aan het verwerken

"Als je hersenletsel oploopt, is niks meer hetzelfde, al zie je aan de buitenkant meestal niks. Alles kost veel meer energie, je gaat anders met je emoties om, je moet leren accepteren dat je leven voortaan anders zal zijn, dat je minder kunt dan voorheen. Zo moet ik voor mijn pensioengerechtigde leeftijd IKEA verlaten, met pijn in het hart. Ik zou op 1 november 2021 officieel met pensioen gaan en dat had ik heel graag gehaald, maar het lukt gewoon niet. Bij het REC volg je allerlei modules van Hersenz, zoals leren omgaan met veranderingen. En echt, echt, echt: alles wat ik nu bij het REC leer doet me zo waanzinnig goed, eigenlijk ben ik nu mijn hele leven aan het verwerken."

Nieuwe kans

Want het praktische deel van hersenletsel is één ding, zoals leren omgaan met je energie, waardoor Willy nu maximaal nog een half uur in de tuin werkt waar ze vroeger de hele tuin in een halve dag deed. Maar door de hulp van het REC krijgt Willy vooral inzicht in haar eigen gedrag. “Ik was mezelf constant aan het overschreeuwen, ik zie nu pas in hoe ik dat mijn hele leven heb gedaan. Hoe ik mezelf lang heb opgesloten in een hokje. Ik word zo fantastisch geholpen door de mensen van het REC, ik leer mezelf nu pas ontdekken en snap nu ook waar mijn gedrag vandaan kom. Het klinkt heel stom, maar in die zin is mijn hersenletsel een cadeautje, een kans om het anders te doen.”

Er is kennelijk een herseninfarct voor nodig geweest, maar Willy kruipt nu pas uit haar schulp. En hoe! Gestimuleerd door de behandelaren van het REC is ze begonnen bij Radio Mozaïek, de ziekenomroep van het Rijnstate in Arnhem. “De Drie Musketiers heet ons programma, dat ik samen met een collega elke dinsdagavond van 8 tot half 10 presenteer vanuit de studio van het ziekenhuis. Dat kost me veel energie, maar ik haal er ook zoveel uit. Door corona kan het nu even niet, maar normaal maak ik eerst een rondje door het ziekenhuis om de wensen van de patiënten op te halen. Dat alleen al is een feest. De gezelligheid, de muziek uitzoeken, het enthousiasme van de mensen.”

Foute nacht

En op de woensdagavond presenteert ze nu ook bij Radio Favoriet, een lokale omroep in Arnhem. Daarin onder andere de spreuk van de week en het bespreken van een cover die opnieuw een hit is geworden. "We zijn nu bezig met een Foute Nacht bij Favoriet, vol foute muziek. Zo ben ik zelf dol op Oostenrijkse hoempapa. Maar we willen ook een goed doel ondersteunen, zoals de Voedselbank. We bedenken nu hoe we dit gaan aanpakken, dus goeie ideeën zijn welkom."

Willy denkt even na. Geeft hoog op van de creativiteit van het REC om toch zo goed mogelijk ondersteuning te kunnen bieden. “De thuisbehandelaar komt gewoon langs, we komen in Arnhem met een groepje volledig coronaproof toch bij elkaar en verder doen we aan beeldbellen. Ik voel me ‘gedragen.’ Ik sta veel meer stil bij wie ik ben, wat ik wil en haal alles eruit wat er nog in zit, ook aan nieuwe mogelijkheden. Ik wil nooit meer zo leven als vroeger, altijd maar over mijn eigen grenzen heen. Door wat ik nu allemaal leer en hoe ik word gestimuleerd krijg ik mijn levensvreugde weer terug en daarmee energie en balans. Ik moest van ver komen, maar hier ben ik dan. Daar ben ik alle mensen die mij hierbij helpen ontzettend dankbaar voor."

Wil je informatie over de mogelijkheden van behandeling bij regionale Expertisecentra NAH van Siza? Er worden verschillende informatiebijeenkomsten georganiseerd. Klik hier om ze te bekijken en aan te melden. Meer informatie over Siza en NAH lees je op siza.nl/nah

(25-11-2020)

Verhaal

Lees verder
  • Lees verder

    Gunning integrale ambulante jeugdhulp Achterhoek

    De Achterhoekse gemeentes gunnen Siza de integrale ambulante jeugdhulp (IAJ) in de regio Achterhoek. Dit betekent dat Siza mag doorgaan met de ambulante begeleiding en behandeling in de gemeentes: Aalten, Bronckhorst, Berkelland, Doetinchem, Montferland, Oost Gelre en Winterswijk. (25-5-2022)

  • Lees verder

    Ronald heeft NAH: "Het leven is goed"

    Ronald’s collega’s dachten 10 jaar geleden dat hij een grapje maakte toen hij ineens niet meer aanspreekbaar was. Zelf wist hij gelijk: dit is niet goed. Op zijn 42e kreeg Ronald meerdere beroertes. Hoewel hij kampt met afasie en de fysieke gevolgen van zijn niet aangeboren hersenletsel, is het leven goed: “ik heb niks te klagen.” (18-5-2022)

  • Lees verder

    Europese Dag van de Beroerte: 'Het went, maar af en toe ook niet.'

    Een leuke fulltime baan, een druk sociaal leven, het bezoeken van festivals en uitgaan. Toen was er het herseninfarct dat dat allemaal in één klap veranderde.  Zestien jaar geleden overkwam het de 50-jarige Claudia Reuvers uit Arnhem. ,,Ik moest het voor mezelf verwerken. Het is levend verlies en rouw.” (10-5-2022)

  • Lees verder

    Vandaag opent de Technotheek de deuren

    Wist je dat er tegenwoordig allerlei technologische hulpmiddelen beschikbaar in de zorg? Technologie speelt natuurlijk een steeds grotere rol in ons leven, dus ook in de zorg. Om medewerkers, cliënten en verwanten op laagdrempelige wijze kennis te laten maken met technologische hulpmiddelen, hebben we bij Siza een uitleenservice ontwikkeld via onze Technotheek. Kom vandaag een kijkje nemen! (12-4-2022)

  • Lees verder

    Na moeilijke jaren de juiste plek gevonden

    Toen de 33-jarige Kelvin in 2015 met een Wajong uitkering bij het UWV terechtkwam had hij niet durven denken dat hij nu een vast contract heeft bij een onderneming waar hij zo goed op zijn plek zit. Het was af en toe een pittige weg, maar mede dankzij de juiste mensen die op zijn pad kwamen, werkt Kelvin inmiddels alweer een jaar met veel plezier bij Niels en Rianne van het ambachtelijke zeepatelier Botma & Van Bennekom aan de Sonsbeeksingel in Arnhem. (11-4-2022)

  • Lees verder

    Voorlopige gunning integrale ambulante jeugdhulp Achterhoek

    Siza heeft bericht ontvangen van de Achterhoekse gemeenten dat de voorlopige gunningsbeslissing is dat Siza de werkzaamheden jeugdhulp continueert. Dit betekent dat Siza in principe kan uitzien naar een nieuw meerjarig contract per juli aanstaande. (22-3-2022)

  • Lees verder

    "Ik heb innerlijke rust gevonden"

    Christianne (53 jaar) kreeg op 48-jarige leeftijd een hersenbloeding. De eerste periode van haar herstel had ze niet door dat ze te kampen had met de onzichtbare gevolgen van niet-aangeboren hersenletsel. Aan Hersenz vertelt Christianne hoe zij dankzij Siza en Hersenz opnieuw zelfvertrouwen en innerlijk rust heeft gevonden. (18-3-2022)

  • Lees verder

    Lisa is ‘gewoon Lisa’ dankzij eigen appartement

    De 28-jarige Lisa heeft droge humor, is een doorzetter en naar eigen zeggen een beetje gek. Sinds een jaar woont ze op zichzelf bij Siza in de Schorpioenstraat in Apeldoorn. Een mooie prestatie, want Lisa heeft de ziekte van Gaucher. Zelfstandig wonen is voor haar niet zo vanzelfsprekend als voor veel van haar leeftijdsgenoten. Met hulp van de begeleiding van Siza en haar robotarm, lukt het haar om zo zelfstandig mogelijk te leven. (16-3-2022)

  • Lees verder

    NAH met 29 jaar: 'Alles heeft een reden'

    Sato Okoro is pas 29 jaar, maar over zijn tumultueuze leven valt een roman te schrijven. Met als dieptepunt een sprong van het balkon, waar hij Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) aan overhield. Nu probeert Sato zich terug te vechten, met hulp van hersenletselspecialisten van zorgorganisatie Siza. (15-3-2022)

  • Lees verder

    Trainen om weer thuis te wonen

    “Je moet het trainingshuis zien als een verlengde van de revalidatie, een aanvullend zorgconcept op de revalidatiebehandeling. In Tilburg bestaat het trainingshuis al zeker 10 jaar en hebben we de afgelopen jaren gewerkt aan het professionaliseren van het concept. Voorheen was het bijvoorbeeld leidend vanuit de cliënt: wat wil de cliënt? Nu kijken we, in overleg met de cliënt, met diverse behandelaren vanuit professioneel oogpunt naar de mogelijkheden.” (14-3-2022)

Rendertime:0.201seconds(Logging enabled)