Mary heeft nog altijd vertrouwen in wat er op haar pad komt

Mary Kemper uit Terborg is een vrouw die haar hart volgt. In het volste vertrouwen dat er altijd weer wat op haar pad komt. Toen ze op de Wandel & Fietsbeurs een meisje enthousiast hoorde vertellen over een fietsavontuur, besloot ze zelf ook te willen fietsen. Van Amsterdam naar Rome. Op 1 februari 2017 nam ze ontslag op haar werk. De twaalf jaar als communicatiemedewerker bij zorgorganisatie Zozijn waren mooi geweest. Het plan was om een paar maanden te trainen en in mei te vertrekken.  

Eind januari 2017 ging de sportieve Mary een vriend van haar zoon aanmoedigen die meedeed aan het WK Veldrijden in Luxemburg. Op het station in Luxemburg-Stad trof ze haar dochter. Vrijwel direct daarna voelde ze een tinteling in haar linkerwang. Er knapte iets in haar hoofd. Ze wist het direct: dit is een hersenbloeding. Haar dochter belde een ambulance. Van een lokaal ziekenhuis werd Mary uit voorzorg overgebracht naar een academisch ziekenhuis. Na een dag stopte de bloeding gelukkig 

Relatief geluk 

En daar lig je dan. Met ‘relatief veel geluk omdat de bloeding in de rechterhersenhelft had plaatsgevonden. Daardoor had Mary geen afasie opgelopen. Maar de bloeding was wel op een cruciaal knooppunt geweest. Hierdoor koMary in eerste instantie helemaal niks. Niet draaien in bed, niet naar de wc. Links was ze helemaal verlamd. Haar linkerwang voelt nog steeds verdoofd aan. Lopen en het gebruik van haar arm en hand gaan steeds beter. 
 
Mary is een doorzetter. In Luxemburg ging ze zodra het kon al op de hometrainer. Na 14 dagen ziekenhuis in Doetinchem ging ze intern revalideren bij Klimmendaal in Arnhem en daarna kreeg ze dagbehandeling. Van meet af aan stelde ze zichzelf doelen, ze wilde alle dagelijkse dingen weer kunnen doen. Ze zet de doelen waaraan ze wil werken nog altijd op de computer.  

Alles voor de eerste keer 

Ook als doorzetter moet je door het hele rouwproces na een hersenbloeding. Al die eerste keren geconfronteerd worden met wat je niet meer kunt. Niet meer op de fiets naar de winkel. En als je daar dan bent je rot schrikken van het lawaai, omdat de muziek aanstaat. De eerste keer naar de kapper en dan amper een praatje kunnen aanknopen, het eerste etentje, het eerste feestje. Het eerste familieweekend waar iedereen alle kanten opging. Mary was zelf ook altijd heel actief, nu is ze vaak kapot van vermoeidheid.  
 
Mede daarom is ze zo blij met het Regionaal Expertisecentrum (REC) in Terborg waar ze leert omgaan met haar niet aangeboren hersenletsel Als je merkt dat je meer kunt, dan wil je ook meer. Mary kon overal aan meedoen, ook aan de fysieke training. De voorspelling dat ze haar linkerhand niet meer zou kunnen bewegen? Mooi wel! Naar de winkel op de fiets? Het lukt weer, op haar aangepaste ligfiets. Mary loopt sinds kort ook weer af en toe achter een boodschappenkarretjeZe  geniet van elke seconde dat het haar lukt om in de winkel, met speciale oordoppen in, een praatje aan te knopen terwijl de muziek aanstaat. Met het Hersenz-programma dat ze krijgt aangeboden in het Expertisecentrum leert ze opbouwen. Ze ging bijvoorbeeld graag en vaak naar het Filmhuis. Na de hersenbloeding leerde ze om eerst thuis weer naar een film te kijken. In het lotgenotengroepje kreeg ze tips van anderen waar ze het beste kon zitten toen ze eenmaal weer naar het Filmhuis durfde 

Grenzen verleggen 

Bij het REC heeft Mary geleerd haar grenzen te verleggen. En er is haar een vangnet geboden. Met het lotgenotengroepje. En haar thuisbehandelaar bij wie ze altijd terecht kan als ze een terugslag heeft. Ze krijgt de broodnodige structuur aangeboden om vol te kunnen houden. Ook haar man had veel aan de partnermodule die hij bij het REC in Terborg volgde. Mary: “hij realiseerde zich schoksgewijs dat dit voor altijd is, dat hij opeens met een heel andere vrouw leeft. We hebben samen geleerd om te gaan met de veranderingen. Ik kan nogal dwingend zijn. Ik wilde hoe dan ook naar het REC in Terborg fietsen bijvoorbeeld en vraag dan veel van hem. Ik heb geleerd niet meer zo dwingend te zijn. Hij heeft ook een rouwproces doorlopen. Hij moet mijn ligfiets buiten zetten en heeft heel veel taken in de huishouding erbij gekregen. Ik kan niet meer autorijden, niet meer werken. Het kost tijd dat te verwerken.’’ 
 
Mary verlegt nog steeds haar grenzen. Nog niet zo lang geleden heeft ze in Nederland de eerste 20 kilometer van de fietsroute naar Rome volbracht. Op haar ligfiets. Het was een mijlpaal. Ze heeft een NAH Fietsclub opgericht voor lotgenoten en zet samen met haar man de routes daarvoor uit. Het project wordt omarmd door verpleeghuis Antonia, voor wie ze ook vrijwilligerswerk verricht. Nog altijd heeft ze vertrouwen in wat er op haar pad komt.  
 
Mary: ‘’Op YouTube zag ik een filmpje van chiropractor Arjan Kuipers en Linda Rådestad met de titel: ‘Ontdek hoe je verder kunt herstellen na een herseninfarct’. Linda heeft na haar twee herseninfarcten een inspirerend Engelstalig boek geschreven, Stroke rebel’. Dit boek ben ik direct gaan lezen. Linda inspireerde mij om dagelijks 10 kilometer te fietsen.  Ze laat in haar boek zien dat herstel niet alleen de eerste zes maanden na het hersenletsel mogelijk is, maar voor de rest van je leven. Ook maakte ik in het boek kennis met Feldenkrais, een methode om bewuster te bewegen. Met deze methode ga ik starten als ik klaar ben met het Hersenztraject. Ik grijp mijn kansen en heb weer leren genieten van alles wat het leven me te bieden heeft.’’ 

Meer informatie over Siza en NAH lees je op siza.nl/nah.

(17-12-2020)

Verhaal

Lees verder
  • Lees verder

    Gunning integrale ambulante jeugdhulp Achterhoek

    De Achterhoekse gemeentes gunnen Siza de integrale ambulante jeugdhulp (IAJ) in de regio Achterhoek. Dit betekent dat Siza mag doorgaan met de ambulante begeleiding en behandeling in de gemeentes: Aalten, Bronckhorst, Berkelland, Doetinchem, Montferland, Oost Gelre en Winterswijk. (25-5-2022)

  • Lees verder

    Ronald heeft NAH: "Het leven is goed"

    Ronald’s collega’s dachten 10 jaar geleden dat hij een grapje maakte toen hij ineens niet meer aanspreekbaar was. Zelf wist hij gelijk: dit is niet goed. Op zijn 42e kreeg Ronald meerdere beroertes. Hoewel hij kampt met afasie en de fysieke gevolgen van zijn niet aangeboren hersenletsel, is het leven goed: “ik heb niks te klagen.” (18-5-2022)

  • Lees verder

    Europese Dag van de Beroerte: 'Het went, maar af en toe ook niet.'

    Een leuke fulltime baan, een druk sociaal leven, het bezoeken van festivals en uitgaan. Toen was er het herseninfarct dat dat allemaal in één klap veranderde.  Zestien jaar geleden overkwam het de 50-jarige Claudia Reuvers uit Arnhem. ,,Ik moest het voor mezelf verwerken. Het is levend verlies en rouw.” (10-5-2022)

  • Lees verder

    Vandaag opent de Technotheek de deuren

    Wist je dat er tegenwoordig allerlei technologische hulpmiddelen beschikbaar in de zorg? Technologie speelt natuurlijk een steeds grotere rol in ons leven, dus ook in de zorg. Om medewerkers, cliënten en verwanten op laagdrempelige wijze kennis te laten maken met technologische hulpmiddelen, hebben we bij Siza een uitleenservice ontwikkeld via onze Technotheek. Kom vandaag een kijkje nemen! (12-4-2022)

  • Lees verder

    Na moeilijke jaren de juiste plek gevonden

    Toen de 33-jarige Kelvin in 2015 met een Wajong uitkering bij het UWV terechtkwam had hij niet durven denken dat hij nu een vast contract heeft bij een onderneming waar hij zo goed op zijn plek zit. Het was af en toe een pittige weg, maar mede dankzij de juiste mensen die op zijn pad kwamen, werkt Kelvin inmiddels alweer een jaar met veel plezier bij Niels en Rianne van het ambachtelijke zeepatelier Botma & Van Bennekom aan de Sonsbeeksingel in Arnhem. (11-4-2022)

  • Lees verder

    Voorlopige gunning integrale ambulante jeugdhulp Achterhoek

    Siza heeft bericht ontvangen van de Achterhoekse gemeenten dat de voorlopige gunningsbeslissing is dat Siza de werkzaamheden jeugdhulp continueert. Dit betekent dat Siza in principe kan uitzien naar een nieuw meerjarig contract per juli aanstaande. (22-3-2022)

  • Lees verder

    "Ik heb innerlijke rust gevonden"

    Christianne (53 jaar) kreeg op 48-jarige leeftijd een hersenbloeding. De eerste periode van haar herstel had ze niet door dat ze te kampen had met de onzichtbare gevolgen van niet-aangeboren hersenletsel. Aan Hersenz vertelt Christianne hoe zij dankzij Siza en Hersenz opnieuw zelfvertrouwen en innerlijk rust heeft gevonden. (18-3-2022)

  • Lees verder

    Lisa is ‘gewoon Lisa’ dankzij eigen appartement

    De 28-jarige Lisa heeft droge humor, is een doorzetter en naar eigen zeggen een beetje gek. Sinds een jaar woont ze op zichzelf bij Siza in de Schorpioenstraat in Apeldoorn. Een mooie prestatie, want Lisa heeft de ziekte van Gaucher. Zelfstandig wonen is voor haar niet zo vanzelfsprekend als voor veel van haar leeftijdsgenoten. Met hulp van de begeleiding van Siza en haar robotarm, lukt het haar om zo zelfstandig mogelijk te leven. (16-3-2022)

  • Lees verder

    NAH met 29 jaar: 'Alles heeft een reden'

    Sato Okoro is pas 29 jaar, maar over zijn tumultueuze leven valt een roman te schrijven. Met als dieptepunt een sprong van het balkon, waar hij Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) aan overhield. Nu probeert Sato zich terug te vechten, met hulp van hersenletselspecialisten van zorgorganisatie Siza. (15-3-2022)

  • Lees verder

    Trainen om weer thuis te wonen

    “Je moet het trainingshuis zien als een verlengde van de revalidatie, een aanvullend zorgconcept op de revalidatiebehandeling. In Tilburg bestaat het trainingshuis al zeker 10 jaar en hebben we de afgelopen jaren gewerkt aan het professionaliseren van het concept. Voorheen was het bijvoorbeeld leidend vanuit de cliënt: wat wil de cliënt? Nu kijken we, in overleg met de cliënt, met diverse behandelaren vanuit professioneel oogpunt naar de mogelijkheden.” (14-3-2022)

Rendertime:0.21seconds(Logging enabled)