Ronald heeft NAH: "Het leven is goed"

Ronald’s collega’s dachten 10 jaar geleden dat hij een grapje maakte toen hij ineens niet meer aanspreekbaar was. Zelf wist hij gelijk: dit is niet goed. Op zijn 42e kreeg Ronald meerdere beroertes. Hoewel hij kampt met afasie en de fysieke gevolgen van zijn niet aangeboren hersenletsel, is het leven goed: “ik heb niks te klagen.”

De dag was nog maar net begonnen. Ronald werkte als schilder en stuurde zijn collega’s aan: “Ik weet nog dat ik aankwam bij de klus en het werk onder mijn collega’s verdeelde. In een keer was ik weg. Er is een ambulance gebeld en schijnbaar heb ik nog gepraat. Kort daarna kreeg ik nog een beroerte. Het was kantje boord.” 

Het herstel was lang. Ronald bracht maanden door in het ziekenhuis en bij het revalidatiecentrum van Klimmendaal in Apeldoorn. Daar moest hij bijvoorbeeld opnieuw leren lopen, want zijn rechterzijde was verlamd geraakt. Ook had -en heeft- hij te maken met afasie, een taalstoornis waarbij onderdelen van je taalgebruik niet meer goed werken: “De woorden zitten in mijn hoofd, maar komen niet altijd uit mijn mond.”  

Letterlijk en figuurlijk rust 

Eenmaal thuis keerde hij terug naar zijn nu ex-vrouw en hun twee jonge kinderen. “De kinderen waren toen 8 en 4 jaar. Die wisten niet beter. Maar voor mijn ex-vrouw was het te veel; de zorg voor de kinderen en haar man in de lappenmand.” Toen Ronald door een val ook nog eens zijn heup brak, ging het niet meer. Nadat hij opnieuw gerevalideerd was (“bij een groepsvoorziening waar we alles samen deden, ik vond het niks”), verhuisde hij uiteindelijk naar zijn appartement aan de Schorpioenstraat.  

“Het idee om ergens anders te gaan wonen, kwam van mijn ex-vrouw en de thuisbegeleider die ik had. De begeleider was hier geweest en enthousiast.” Ronald bloeide op in zijn nieuwe appartement, hij vond er letterlijk en figuurlijk rust: “In mijn oude huis sliep ik veel en ik had last van geluiden van de buren. Hier was het stil. Ik val nu makkelijk in slaap.” Ronald woont zelfstandig aan de Schorpioenstraat en heeft een regiebegeleider. Deze zorgt voor Ronald’s zorgplan en is zijn eerste aanspreekpunt als er iets is. Dat is gelukkig niet vaak. 

Het grootste voordeel van zijn appartement is misschien wel de extra slaapkamer. Daardoor is het mogelijk dat Ronald’s zoon nu al bijna een jaar grotendeels bij hem woont. “Hij volgt een horeca-opleiding en vanuit hier is hij sneller bij zijn werk en studie. Hij is veel op pad, vliegt heen en weer. Als hij laat thuiskomt, steekt hij altijd even zijn hoofd om de hoek: ‘Ik ben er weer.’ Mijn dochter komt om de week langs en slaapt hier soms ook. Het is goed zo.” 

Het leven is goed 

Dat het goed gaat met Ronald is duidelijk te merken. Hij is opgewekt, lacht veel en benadrukt dat het goed gaat en het leven prima is. Natuurlijk ervaart hij dagelijkse gevolgen van zijn niet aangeboren hersenletsel. Door afasie is praten lastig. Hij heeft nog steeds fystiotherapie bij Leeuwis Fysiogroep. Ook moet Ronald zijn energie verdelen: dit gesprek is intensief, dat betekent dat er vanavond minder energie is voor zijn wekelijkse zwemsessie. Wat ook nog eens een flinke work out is, vanwege het zelf moeten uit- en aantrekken van zijn zware, aangepaste laars. En ook zijn rechterarm doet niet meer wat Ronald wil: “Soms doet hij niks, soms heb ik ineens een vuist.”  

Maar Ronald heeft plezier in het leven: “Ik woon in een appartement met prachtig uitzicht. Bij Activiteitencentrum Teuge teken ik en drink ik koffie. Ik fiets, koud of niet, op mijn driewieler door de bossen en langs de IJssel. Soms naar Ugchelen om het graf van mijn ouders, tante en ex-schoonvader te bezoeken. En binnenkort wil ik naar Deventer en terug. Ik heb zat te doen, echt waar. Het is wat het is,” besluit Ronald, “maar ik vind het best. Het leven is goed nu.”  

Heb jij of een naaste te maken met niet-aangeboren hersenletsel? En wil je weten wat Siza voor jou kan betekenen als het gaat om wonen, trainen of behandeling? Bekijk de mogelijkheden op https://www.siza.nl/nah. Of neem contact op met Siza Entree voor aanmelden of advies. Mail naar sizaentree@siza.nl of bel 088 377 91 99.

(18-5-2022)

Verhaal

Lees verder
  • Lees verder

    Voor altijd overprikkeld

    Als het binnenkomen van prikkels een last voor je wordt, noemen we dat ‘overprikkeling’. Iedereen heeft dat weleens, maar als je dagelijks last hebt van constante overprikkeling en je totaal anders moet gaan leven omdat de overprikkeling overheersend wordt dan wordt het een zware opgave. Op de dag van de overprikkeling, 23 juni 2022, doet Monica haar verhaal. (23-6-2022)

  • Lees verder

    Wonen bij Elderburen: 'We kunnen hier onszelf zijn'

    Eten verbindt. Zeker in het geval van Anna en Joris en hun buren Jan en Els. In de rij voor oliebollen, klaar om het nieuwe jaar in te luiden, raakten ze met elkaar aan de praat. Dat koken soms lastig is voor Jan en Els. Een week later stond Anna met een pan soep voor de deur. Sindsdien koken Anna en Joris iedere woensdag voor Jan en Els. (8-6-2022)

  • Lees verder

    Siza neemt De Belevenis over

    Siza heeft per 1 juni 2022 De Belevenis overgenomen. In De Belevenis kunnen ernstig zieke kinderen, mensen met meervoudige beperkingen en diep dementerenden terecht voor attracties, geluid, licht- en video- effecten en andere activiteiten die zijn gericht op zintuigelijke prikkeling en ontspanning. (8-6-2022)

  • Lees verder

    Gunning integrale ambulante jeugdhulp Achterhoek

    De Achterhoekse gemeentes gunnen Siza de integrale ambulante jeugdhulp (IAJ) in de regio Achterhoek. Dit betekent dat Siza mag doorgaan met de ambulante begeleiding en behandeling in de gemeentes: Aalten, Bronckhorst, Berkelland, Doetinchem, Montferland, Oost Gelre en Winterswijk. (25-5-2022)

  • Lees verder

    Europese Dag van de Beroerte: 'Het went, maar af en toe ook niet.'

    Een leuke fulltime baan, een druk sociaal leven, het bezoeken van festivals en uitgaan. Toen was er het herseninfarct dat dat allemaal in één klap veranderde.  Zestien jaar geleden overkwam het de 50-jarige Claudia Reuvers uit Arnhem. ,,Ik moest het voor mezelf verwerken. Het is levend verlies en rouw.” (10-5-2022)

  • Lees verder

    Vandaag opent de Technotheek de deuren

    Wist je dat er tegenwoordig allerlei technologische hulpmiddelen beschikbaar in de zorg? Technologie speelt natuurlijk een steeds grotere rol in ons leven, dus ook in de zorg. Om medewerkers, cliënten en verwanten op laagdrempelige wijze kennis te laten maken met technologische hulpmiddelen, hebben we bij Siza een uitleenservice ontwikkeld via onze Technotheek. Kom vandaag een kijkje nemen! (12-4-2022)

  • Lees verder

    Na moeilijke jaren de juiste plek gevonden

    Toen de 33-jarige Kelvin in 2015 met een Wajong uitkering bij het UWV terechtkwam had hij niet durven denken dat hij nu een vast contract heeft bij een onderneming waar hij zo goed op zijn plek zit. Het was af en toe een pittige weg, maar mede dankzij de juiste mensen die op zijn pad kwamen, werkt Kelvin inmiddels alweer een jaar met veel plezier bij Niels en Rianne van het ambachtelijke zeepatelier Botma & Van Bennekom aan de Sonsbeeksingel in Arnhem. (11-4-2022)

  • Lees verder

    Voorlopige gunning integrale ambulante jeugdhulp Achterhoek

    Siza heeft bericht ontvangen van de Achterhoekse gemeenten dat de voorlopige gunningsbeslissing is dat Siza de werkzaamheden jeugdhulp continueert. Dit betekent dat Siza in principe kan uitzien naar een nieuw meerjarig contract per juli aanstaande. (22-3-2022)

  • Lees verder

    "Ik heb innerlijke rust gevonden"

    Christianne (53 jaar) kreeg op 48-jarige leeftijd een hersenbloeding. De eerste periode van haar herstel had ze niet door dat ze te kampen had met de onzichtbare gevolgen van niet-aangeboren hersenletsel. Aan Hersenz vertelt Christianne hoe zij dankzij Siza en Hersenz opnieuw zelfvertrouwen en innerlijk rust heeft gevonden. (18-3-2022)

  • Lees verder

    Lisa is ‘gewoon Lisa’ dankzij eigen appartement

    De 28-jarige Lisa heeft droge humor, is een doorzetter en naar eigen zeggen een beetje gek. Sinds een jaar woont ze op zichzelf bij Siza in de Schorpioenstraat in Apeldoorn. Een mooie prestatie, want Lisa heeft de ziekte van Gaucher. Zelfstandig wonen is voor haar niet zo vanzelfsprekend als voor veel van haar leeftijdsgenoten. Met hulp van de begeleiding van Siza en haar robotarm, lukt het haar om zo zelfstandig mogelijk te leven. (16-3-2022)

Rendertime:0.345seconds(Logging enabled)