Ronald heeft NAH: "Het leven is goed"

Ronald’s collega’s dachten 10 jaar geleden dat hij een grapje maakte toen hij ineens niet meer aanspreekbaar was. Zelf wist hij gelijk: dit is niet goed. Op zijn 42e kreeg Ronald meerdere beroertes. Hoewel hij kampt met afasie en de fysieke gevolgen van zijn niet aangeboren hersenletsel, is het leven goed: “ik heb niks te klagen.”

De dag was nog maar net begonnen. Ronald werkte als schilder en stuurde zijn collega’s aan: “Ik weet nog dat ik aankwam bij de klus en het werk onder mijn collega’s verdeelde. In een keer was ik weg. Er is een ambulance gebeld en schijnbaar heb ik nog gepraat. Kort daarna kreeg ik nog een beroerte. Het was kantje boord.” 

Het herstel was lang. Ronald bracht maanden door in het ziekenhuis en bij het revalidatiecentrum van Klimmendaal in Apeldoorn. Daar moest hij bijvoorbeeld opnieuw leren lopen, want zijn rechterzijde was verlamd geraakt. Ook had -en heeft- hij te maken met afasie, een taalstoornis waarbij onderdelen van je taalgebruik niet meer goed werken: “De woorden zitten in mijn hoofd, maar komen niet altijd uit mijn mond.”  

Letterlijk en figuurlijk rust 

Eenmaal thuis keerde hij terug naar zijn nu ex-vrouw en hun twee jonge kinderen. “De kinderen waren toen 8 en 4 jaar. Die wisten niet beter. Maar voor mijn ex-vrouw was het te veel; de zorg voor de kinderen en haar man in de lappenmand.” Toen Ronald door een val ook nog eens zijn heup brak, ging het niet meer. Nadat hij opnieuw gerevalideerd was (“bij een groepsvoorziening waar we alles samen deden, ik vond het niks”), verhuisde hij uiteindelijk naar zijn appartement aan de Schorpioenstraat.  

“Het idee om ergens anders te gaan wonen, kwam van mijn ex-vrouw en de thuisbegeleider die ik had. De begeleider was hier geweest en enthousiast.” Ronald bloeide op in zijn nieuwe appartement, hij vond er letterlijk en figuurlijk rust: “In mijn oude huis sliep ik veel en ik had last van geluiden van de buren. Hier was het stil. Ik val nu makkelijk in slaap.” Ronald woont zelfstandig aan de Schorpioenstraat en heeft een regiebegeleider. Deze zorgt voor Ronald’s zorgplan en is zijn eerste aanspreekpunt als er iets is. Dat is gelukkig niet vaak. 

Het grootste voordeel van zijn appartement is misschien wel de extra slaapkamer. Daardoor is het mogelijk dat Ronald’s zoon nu al bijna een jaar grotendeels bij hem woont. “Hij volgt een horeca-opleiding en vanuit hier is hij sneller bij zijn werk en studie. Hij is veel op pad, vliegt heen en weer. Als hij laat thuiskomt, steekt hij altijd even zijn hoofd om de hoek: ‘Ik ben er weer.’ Mijn dochter komt om de week langs en slaapt hier soms ook. Het is goed zo.” 

Het leven is goed 

Dat het goed gaat met Ronald is duidelijk te merken. Hij is opgewekt, lacht veel en benadrukt dat het goed gaat en het leven prima is. Natuurlijk ervaart hij dagelijkse gevolgen van zijn niet aangeboren hersenletsel. Door afasie is praten lastig. Hij heeft nog steeds fystiotherapie bij Leeuwis Fysiogroep. Ook moet Ronald zijn energie verdelen: dit gesprek is intensief, dat betekent dat er vanavond minder energie is voor zijn wekelijkse zwemsessie. Wat ook nog eens een flinke work out is, vanwege het zelf moeten uit- en aantrekken van zijn zware, aangepaste laars. En ook zijn rechterarm doet niet meer wat Ronald wil: “Soms doet hij niks, soms heb ik ineens een vuist.”  

Maar Ronald heeft plezier in het leven: “Ik woon in een appartement met prachtig uitzicht. Bij Activiteitencentrum Teuge teken ik en drink ik koffie. Ik fiets, koud of niet, op mijn driewieler door de bossen en langs de IJssel. Soms naar Ugchelen om het graf van mijn ouders, tante en ex-schoonvader te bezoeken. En binnenkort wil ik naar Deventer en terug. Ik heb zat te doen, echt waar. Het is wat het is,” besluit Ronald, “maar ik vind het best. Het leven is goed nu.”  

Heb jij of een naaste te maken met niet-aangeboren hersenletsel? En wil je weten wat Siza voor jou kan betekenen als het gaat om wonen, trainen of behandeling? Bekijk de mogelijkheden op https://www.siza.nl/nah. Of neem contact op met Siza Entree voor aanmelden of advies. Mail naar sizaentree@siza.nl of bel 088 377 91 99.

(18-5-2022)

Verhaal

Lees verder
  • Lees verder

    Samen leven en samen zorgen

    Hoe gaat het met de bewoners van ElderBuren? Het unieke woonconcept bestaat 1 jaar! (22-9-2022)

  • Lees verder

    Informatiebijeenkomsten bij NAH expertisecentra Siza: verder met NAH

    Hoewel hersenletsel vaak ingrijpend is, duurt het soms jaren voordat het als zodanig wordt herkend. Soms zoeken mensen jaren naar hulp en dat is jammer, want er zijn goede behandelingen om te leren omgaan met hersenletsel. Hersenletsel kan ook leiden tot afasie, een taalstoornis. Leren omgaan met afasie stopt niet na de revalidatiefase; ook daarna valt er nog veel te bereiken. Bovendien kunnen zich nieuwe vragen voordoen. Wil je meer weten over wat er mogelijk is na niet-aangeboren hersenletsel (NAH) met of zonder afasie? Kom naar één van de inloopspreekuren van de Regionale Expertise- en afasiecentra NAH van Siza in Gelderland en Brabant. (31-8-2022)

  • Lees verder

    Siza en Attent Zorg en Behandeling slaan handen ineen

    Siza en Attent Zorg en Behandeling gaan samenwerken door het starten van consulten ouderengeneeskunde op met name complexe situaties van cliënten van Siza onder het mom: 'samen meer kunnen'. Op 23 augustus jongstleden legden beide organisaties de onderlinge afspraken hiervoor vast in een samenwerkingsovereenkomst. Medisch directeur van Siza, Esther Bakker-van Gijssel is blij met de samenwerking: “In tijden van schaarste aan zorgprofessionals gaan we samen op weg om de kwetsbaren in de maatschappij de zorg te leveren die bijdraagt aan een hogere levenskwaliteit.” (25-8-2022)

  • Lees verder

    De aanhouder wint

    Janien Janssen, trajectbegeleider bij SizaWerk, kreeg in de zomer van 2018 een vraag van de toen 18-jarige Mark. Of hij na de praktijkschool Werkenrode in het T-huis in Presikhaaf zou mogen komen werken. (12-7-2022)

  • Lees verder

    Oratie Brigitte Boon, hoofd Wetenschappelijk Onderzoek bij Siza

    In Nederland wonen ongeveer twee miljoen mensen met lichamelijke of verstandelijke beperkingen. Een deel van hen is afhankelijk van zorg en ondersteuning. Prof. dr. Brigitte Boon, hoofd Wetenschappelijk Onderzoek bij Siza, hield vrijdag 1 juli haar oratie. Ze ging in op de vraag hoe technologische oplossingen meer vanzelfsprekend kunnen worden ingezet om zelfredzaamheid en kwaliteit van leven te bevorderen voor mensen in de langdurige gehandicaptenzorg. (8-7-2022)

  • Lees verder

    Voor altijd overprikkeld

    Als het binnenkomen van prikkels een last voor je wordt, noemen we dat ‘overprikkeling’. Iedereen heeft dat weleens, maar als je dagelijks last hebt van constante overprikkeling en je totaal anders moet gaan leven omdat de overprikkeling overheersend wordt dan wordt het een zware opgave. Op de dag van de overprikkeling, 23 juni 2022, doet Monica haar verhaal. (23-6-2022)

  • Lees verder

    Wonen bij Elderburen: 'We kunnen hier onszelf zijn'

    Eten verbindt. Zeker in het geval van Anna en Joris en hun buren Jan en Els. In de rij voor oliebollen, klaar om het nieuwe jaar in te luiden, raakten ze met elkaar aan de praat. Dat koken soms lastig is voor Jan en Els. Een week later stond Anna met een pan soep voor de deur. Sindsdien koken Anna en Joris iedere woensdag voor Jan en Els. (8-6-2022)

  • Lees verder

    Siza neemt De Belevenis over

    Siza heeft per 1 juni 2022 De Belevenis overgenomen. In De Belevenis kunnen ernstig zieke kinderen, mensen met meervoudige beperkingen en diep dementerenden terecht voor attracties, geluid, licht- en video- effecten en andere activiteiten die zijn gericht op zintuigelijke prikkeling en ontspanning. (8-6-2022)

  • Lees verder

    Gunning integrale ambulante jeugdhulp Achterhoek

    De Achterhoekse gemeentes gunnen Siza de integrale ambulante jeugdhulp (IAJ) in de regio Achterhoek. Dit betekent dat Siza mag doorgaan met de ambulante begeleiding en behandeling in de gemeentes: Aalten, Bronckhorst, Berkelland, Doetinchem, Montferland, Oost Gelre en Winterswijk. (25-5-2022)

  • Lees verder

    Europese Dag van de Beroerte: 'Het went, maar af en toe ook niet.'

    Een leuke fulltime baan, een druk sociaal leven, het bezoeken van festivals en uitgaan. Toen was er het herseninfarct dat dat allemaal in één klap veranderde.  Zestien jaar geleden overkwam het de 50-jarige Claudia Reuvers uit Arnhem. ,,Ik moest het voor mezelf verwerken. Het is levend verlies en rouw.” (10-5-2022)

Rendertime:0.417seconds(Logging enabled)