Voor altijd overprikkeld

Als het binnenkomen van prikkels een last voor je wordt, noemen we dat ‘overprikkeling’. Iedereen heeft dat weleens, maar als je dagelijks last hebt van constante overprikkeling en je totaal anders moet gaan leven omdat de overprikkeling overheersend wordt dan wordt het een zware opgave. Op de dag van de overprikkeling, 23 juni 2022, doet Monica haar verhaal.

"Mijn filter werkt niet goed meer"

Bij Monica werd in 2017 een tumor ontdekt in haar hals. Die tumor moest operatief verwijderd worden: “Daar zaten natuurlijk risico’s aan vast, maar niets doen was voor mij geen optie. Helaas bleek de tumor vergroeid met een halsslagader en deze knapte tijdens de operatie.” 

Revalideren 

Wat volgde was een lichamelijk revalidatietraject. Naast de blijvende lichamelijke gevolgen door het verwijderen van de tumor, ontstond er ook Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) door het knappen van de halsslagader. Monica: “Helaas zijn deze gevolgen niet of nauwelijks zichtbaar voor de omgeving en ook niet voor mezelf. Daarom dacht ik dat ik na de revalidatie mijn leven weer gewoon kon oppakken. Maar al snel merkte ik dat dat niet zomaar kon.” 

“Samen met mijn partner en mijn toen nog jonge kinderen probeerde ik het dagelijks leven weer op te pakken. Ik werkte als psychiatrisch verpleegkundige, een hele hectische baan waar altijd van alles gebeurde. Je moest snel kunnen schakelen en ik vond dat fijn. Ik had ook veel sociale contacten en vond het heerlijk om naar festivals en concerten te gaan of gezellig een avond met vriendinnen op het terras. Ik was altijd in voor een plotselinge ingeving. Mijn man en ik houden heel erg van reizen en wij wilden dit ook met de kinderen gaan doen. Ik was echt de spil in ons gezin en bij mij was het glas altijd halfvol en ik zag voor alles een oplossing. 

Het besef dat het niet meer gaat 

Maar eenmaal thuis na de revalidatie merkte Monica dat werken niet meer ging. “Ik had moeite om uit de grote hoeveelheid informatie het juiste te halen. Ik merkte dat ik heel veel tijd nodig had om te schakelen en om dingen los te laten. Ook had ik heel veel last van prikkels, alles kwam binnen als een ‘straaljager’. Ik kon niet meer filteren. Bijvoorbeeld tijdens het boodschappen doen in de supermarkt. Er zijn zoveel prikkels: muziek, pratende mensen, huilende kinderen, de piepjes van de kassa, maar ook de visuele informatie zoals alle kleurrijke verpakkingen, aanbiedingen, het licht. Door de veelheid aan prikkels raakte ik dan in paniek en kwam ik zonder boodschappen of met verkeerde boodschappen thuis.” 

Monica ontdekte dat ook een dagje weg niet lukte. Uitstapjes met haar gezin, een paar uur in de stad, het ging niet. Doordat het filter de drukte en de geluiden anders verwerkte, raakte ze direct overprikkeld, paniek ontstond omdat het overzicht ontbrak. Maar ook haar moederrol kon ze niet meer vervullen zoals ze graag wilde: “Vriendinnetjes konden niet meer zomaar komen spelen. Kinderen naar school brengen of ophalen lukte niet meer want ik was kapot als ik thuiskwam, door de drukte op het schoolplein. Spontaan een ijsje eten of naar de speeltuin ging niet meer. Ik moest alles plannen en organiseren. Ook een verjaardag vieren of een kinderfeestje ging niet meer.”   

Dagelijks overprikkeld 

Wat betekent dat dan, dagelijks overprikkeld zijn? Als elke activiteit een uitputtingsslag wordt? Monica legt het uit: “Ik merkte dat ik heel laag in mijn energie zat. Ik kan de batterij niet meer zomaar opladen. Wat vroeger 30% was, is nu mijn nieuwe 100% geworden. Dat houdt in dat ik in de ochtend zoveel energie verbruik, ik ondanks rustmomenten toch zelden met mijn gezin kan eten ’s avonds. Het praten, het gebruik van het bestek. Alles komt even hard binnen. Maar ook de interne prikkels zijn veel sterker. Ik kan gedachtes moeilijker loslaten. Ik mis vaak het overzicht als iets complexer is. Ik heb moeite met onverwachte situaties en pijn in mijn lijf voelt heel heftig. 

 “Het resultaat is dat ik alles wat mijn leven zo mooi maakte niet meer kan en ik op een andere manier moest gaan leven. Ook moet ik accepteren dat dingen niet meer gaan en dat de spontaniteit weg is.” 

Wat merkt de buitenwereld? 

In eerste instantie wilde Monica haar leven helemaal niet aanpassen en ze had ook niet door dat dingen anders moesten. Voor de buitenwereld was het daarom nog moeilijker te begrijpen. Nu verdeelt ze de buitenwereld in drieën. “Mijn gezin staat op 1. Zij merken natuurlijk het meest, vanwege alle aanpassingen. Zij begrijpen het wel, want als ik niet zo leef, merken ze dat ik nog minder kan. Zij houden echt rekening met mij en vragen nu ook niet naar meer.” 

Op 2 noemt Monica haar familie en vrienden. “Spontaniteit is helemaal weg. Plotseling op bezoek komen kan niet. Geen festivals of concerten meer en zelfs een theaterbezoek gaat niet. Eten in restaurants kan alleen als het niet druk is en voor 14.00 uur. Mijn familie en vriendinnen weten het, ze proberen het echt wel te begrijpen maar dat is natuurlijk wel moeilijk. Ik wil ze niet kwetsen want zij doen al zo hun best.” 

En dan staat op 3 de maatschappij, vertelt ze verder: “Ik kan niet naar ouderavonden, mijn kinderen van school halen, een gewoon praatje maken met een andere ouder. Ik denk dat het voor deze groep het moeilijkste te begrijpen is. Zij zien mij niet of weinig. Daarnaast is het begrip overprikkeling zo moeilijk te begrijpen en je ziet het niet.” 

De juiste hulp 

“Aan de hersenbeschadiging kan niets gedaan worden. Ik moet ermee leren leven. Ik heb een intensief behandeltraject gevolgd via Hersenz. Deze behandeling gaf mij meer inzicht in de beperkingen die ik heb opgelopen en vooral hoe ik ermee moet omgaan. Dat is een weg van vallen en opstaan. Het traject heb ik inmiddels afgesloten en nu krijg ik nog ambulante ondersteuning zodat ik wat ik heb geleerd toe kan blijven passen in mijn dagelijks leven. Het is net als met autorijden. Je haalt je rijbewijs omdat je weet hoe je moet autorijden maar het echte autorijden leer je pas als je je rijbewijs hebt.”  

Behandeling bij NAH 

Lucie Spee werkt mee aan het behandeltraject Hersenz voor mensen met NAH. Ze vertelt: “Zoals Monica aangeeft zag haar leven voor haar NAH er heel anders uit. Zij had alles op de rit. Zij wist wat ze kon en de mensen uit haar omgeving wisten wat ze van haar konden verwachten. Dat probeerde ze vast te houden, maar het mislukte keer op keer. Zij wist gewoon niet wat en hoe ze moest veranderen. Binnen het behandeltraject van Hersenz leer je jezelf opnieuw kennen. Je neemt afscheid van je oude ik en je leert omgaan met je nieuwe ik. Je gaat je eigen beperkingen zien, herkennen en erkennen. Ook leer je hoe cognitieve processen werken, waardoor je je leven op een andere manier gaat inrichten zodat er mogelijkheden ontstaan. Monica gaat niet alle prikkels uit de weg, maar ze plant veel bewuster en is zich vooraf bewust is wat een activiteit inhoudt. Zo maakt ze nu keuzes. Maar er is nog steeds ondersteuning nodig om dat wat zij geleerd heeft toe te blijven passen.” 

Wil je meer weten over wat er mogelijk is na NAH? Kom naar één van de inloopspreekuren van de Regionale Expertise- en afasiecentra NAH van Siza in Gelderland en Brabant. De bijeenkomsten zijn bedoeld voor iedereen die met de gevolgen van hersenletsel te maken heeft. Klik hier om te zien waar en wanneer de bijeenkomsten zijn. 

(23-6-2022)

Nieuwsbericht

Lees verder
  • Lees verder

    Samen leven en samen zorgen

    Hoe gaat het met de bewoners van ElderBuren? Het unieke woonconcept bestaat 1 jaar! (22-9-2022)

  • Lees verder

    Informatiebijeenkomsten bij NAH expertisecentra Siza: verder met NAH

    Hoewel hersenletsel vaak ingrijpend is, duurt het soms jaren voordat het als zodanig wordt herkend. Soms zoeken mensen jaren naar hulp en dat is jammer, want er zijn goede behandelingen om te leren omgaan met hersenletsel. Hersenletsel kan ook leiden tot afasie, een taalstoornis. Leren omgaan met afasie stopt niet na de revalidatiefase; ook daarna valt er nog veel te bereiken. Bovendien kunnen zich nieuwe vragen voordoen. Wil je meer weten over wat er mogelijk is na niet-aangeboren hersenletsel (NAH) met of zonder afasie? Kom naar één van de inloopspreekuren van de Regionale Expertise- en afasiecentra NAH van Siza in Gelderland en Brabant. (31-8-2022)

  • Lees verder

    Siza en Attent Zorg en Behandeling slaan handen ineen

    Siza en Attent Zorg en Behandeling gaan samenwerken door het starten van consulten ouderengeneeskunde op met name complexe situaties van cliënten van Siza onder het mom: 'samen meer kunnen'. Op 23 augustus jongstleden legden beide organisaties de onderlinge afspraken hiervoor vast in een samenwerkingsovereenkomst. Medisch directeur van Siza, Esther Bakker-van Gijssel is blij met de samenwerking: “In tijden van schaarste aan zorgprofessionals gaan we samen op weg om de kwetsbaren in de maatschappij de zorg te leveren die bijdraagt aan een hogere levenskwaliteit.” (25-8-2022)

  • Lees verder

    De aanhouder wint

    Janien Janssen, trajectbegeleider bij SizaWerk, kreeg in de zomer van 2018 een vraag van de toen 18-jarige Mark. Of hij na de praktijkschool Werkenrode in het T-huis in Presikhaaf zou mogen komen werken. (12-7-2022)

  • Lees verder

    Oratie Brigitte Boon, hoofd Wetenschappelijk Onderzoek bij Siza

    In Nederland wonen ongeveer twee miljoen mensen met lichamelijke of verstandelijke beperkingen. Een deel van hen is afhankelijk van zorg en ondersteuning. Prof. dr. Brigitte Boon, hoofd Wetenschappelijk Onderzoek bij Siza, hield vrijdag 1 juli haar oratie. Ze ging in op de vraag hoe technologische oplossingen meer vanzelfsprekend kunnen worden ingezet om zelfredzaamheid en kwaliteit van leven te bevorderen voor mensen in de langdurige gehandicaptenzorg. (8-7-2022)

  • Lees verder

    Wonen bij Elderburen: 'We kunnen hier onszelf zijn'

    Eten verbindt. Zeker in het geval van Anna en Joris en hun buren Jan en Els. In de rij voor oliebollen, klaar om het nieuwe jaar in te luiden, raakten ze met elkaar aan de praat. Dat koken soms lastig is voor Jan en Els. Een week later stond Anna met een pan soep voor de deur. Sindsdien koken Anna en Joris iedere woensdag voor Jan en Els. (8-6-2022)

  • Lees verder

    Siza neemt De Belevenis over

    Siza heeft per 1 juni 2022 De Belevenis overgenomen. In De Belevenis kunnen ernstig zieke kinderen, mensen met meervoudige beperkingen en diep dementerenden terecht voor attracties, geluid, licht- en video- effecten en andere activiteiten die zijn gericht op zintuigelijke prikkeling en ontspanning. (8-6-2022)

  • Lees verder

    Gunning integrale ambulante jeugdhulp Achterhoek

    De Achterhoekse gemeentes gunnen Siza de integrale ambulante jeugdhulp (IAJ) in de regio Achterhoek. Dit betekent dat Siza mag doorgaan met de ambulante begeleiding en behandeling in de gemeentes: Aalten, Bronckhorst, Berkelland, Doetinchem, Montferland, Oost Gelre en Winterswijk. (25-5-2022)

  • Lees verder

    Ronald heeft NAH: "Het leven is goed"

    Ronald’s collega’s dachten 10 jaar geleden dat hij een grapje maakte toen hij ineens niet meer aanspreekbaar was. Zelf wist hij gelijk: dit is niet goed. Op zijn 42e kreeg Ronald meerdere beroertes. Hoewel hij kampt met afasie en de fysieke gevolgen van zijn niet aangeboren hersenletsel, is het leven goed: “ik heb niks te klagen.” (18-5-2022)

  • Lees verder

    Europese Dag van de Beroerte: 'Het went, maar af en toe ook niet.'

    Een leuke fulltime baan, een druk sociaal leven, het bezoeken van festivals en uitgaan. Toen was er het herseninfarct dat dat allemaal in één klap veranderde.  Zestien jaar geleden overkwam het de 50-jarige Claudia Reuvers uit Arnhem. ,,Ik moest het voor mezelf verwerken. Het is levend verlies en rouw.” (10-5-2022)

Rendertime:0.481seconds(Logging enabled)